Konin położony jest we wschodniej Wielkopolsce, ok. 100 km na wschód od Poznania i 200 km na zachód od Warszawy.Siedziba powiatu grodzkiego i ziemskiego, liczy około 90.000 mieszkańców. Leży nad Wartą, w miejscu gdzie rozpoczyna się kanał Ślesiński, zwany dawniej kanałem Warta-Gopło. Przez miasto przebiegają: linia kolejowa Berlin-Moskwa i droga krajowa 2 łącząca Poznań z Warszawą oraz droga krajowa 25 z Bydgoszczy do Ostrowa Wielkopolskiego. Tuż przy południowej granicy Konina przebiega autostrada A2.
Herb miasta przedstawia białego, wspietego konia na czerwonym tle. Najstarszy znany odcisk pieczęci miejskiej z herbem Konina Przywieszony jest do dokumentu z 1369 r.
Konin to jeden z najważniejszych ośrodków przemysłu w Polsce, główny ośrodek Konińskiego Zagłębia Węgla Brunatnego. W północnej części miasta zlokalizowana jest jedyna w Polsce huta aluminium, zaspokajająca blisko 50% krajowego zapotrzebowania na ten surowiec. Dwie konińskie elektrownie oraz nowo wybudowana elektrownia Pątnów II produkują blisko 10% mocy krajowej.
Konin i jego okolice charakteryzują się dużymi walorami rekreacyjnymi, a to z powodu usytuowania w pobliżu jezior polodowcowych. Nad brzegami istnieje dobrze rozwinięta sieć wypożyczalni sprzętu wodnego, restauracji, hoteli i domków letniskowych. Amatorów wędrówek pieszych i rowerowych zainteresują szlaki w rejonie Złotej Góry i lasów Puszczy Bieniszewskiej. Także amatorzy ornitologii znajdą tutaj coś dla siebie – Nadwarciański Park Krajobrazowy jest miejscem licznie odwiedzanym przez ptactwo w czasie wiosennych i jesiennych migracji.
Klenarium dziejów miasta:
| 9000-8000 lat p.n.e | Ze schyłku starszej epoki kamienia (paleolitu) pochodzą najdawniejsze znależiska archeologiczne dokumentujące pobyt człowieka w rejonie Konina.Są nimi wyroby ludności tzw. kultury świderskiej: ostrza trzoneczkowe, drapacze, rylce i noże, znalezione na wydmach nadwarciańskich. |
|
XII – XIII w. |
Centrum konińskiego zespołu osadniczego znajdowało się na terenie dzisiejszej wsi Stare Miasto. W widłach Warty i wpadającej doń Powy istniał gród Kaszuba strzegący przeprawy przez rzekę. |
|
1293 r. |
Najstarsza wzmianka mówiąca o wójcie konińskim Gosławie – pierwsze pośrednie potwierdzenie miejskiego charakteru Konina. Ponieważ nie zachował się dokument lokalizacyjny miasta, rok ten przyjmuje się dziś powszechnie jako symboliczną datę założenia Konina. |
|
1328 r. |
Najdawniejsza wiadomość o istnieniu w Koninie mostu na Warcie. |
|
1331 r. |
Zniszczenie miasta przez Krzyżaków. |
|
Druga poł. XIV w. |
Konin stał się stolicą powiatu w województwie kaliskim. |
|
Pierwsza poł. XV w. |
Wybudowano zamek w Gosławicach |
|
1655 r. |
W końcu sierpnia Konin zajęły wojska szwedzkie. W ręce polskie wrócił w maju 1656 r., po kilkumiesięcznym oblężeniu. W czasie walk miasto zostało poważnie zniszczone, spłonęło wówczas m.in. 87 domów, 19 mielcuchów i kościół Świętego Krzyża. |
|
1662 r. |
Miasto zostało wyludnione przez „morowe powietrze”, pozostało ok. 200 mieszkańców. |
|
1707 r. |
Podczas wojny północnej miasto spaliły wojska szwedzkie. |
|
1793 r. |
W wyniku II rozbioru Polski Konin znalazł się w zaborze pruskim. Liczył wówczas 780 mieszkańców, utrzymujących się głównie z rzemiosła i uprawy roli. Około 25 % mieszkańców stanowili Żydzi. |
|
1807 r. |
Konin znalazł się w granicach Księstwa Warszawskiego. |
